ಸುಮ್ನೇ......ಹೀಗಂದೆ!!!!

ಬಾಳ ಪಯಣ!!

2011-09-19T04:22:00.000-07:00

ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೋ ಸಾಗುವ ಬಾಳ ಪಯಣ ಎಷ್ಟು ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟ! ಒಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ !!

ಹೈದರಾಬಾದಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಇನ್ನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಅಲೆಮಾರಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುಕ್ತಾಯ ಅಂತಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು. ಅದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಅಂದ್ರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಂದ ಸಿಂಗಾಪುರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಾಕುತ್ತೆ ಅಂತ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ...ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೆಟ್ ಆದ ಮನೆ, ಕೆಲಸ ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಬರೋದು ಅಂದ್ರೆ ಸುಲಭನು ಅಲ್ಲ..ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಬೇಕೆನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರ ಆದ್ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನು ಹೊರಟಿದ್ದೆ!

ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಕಾರಣ ಜಾಗ ಅಂತಹ ಹೊಸದೇನು ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು systems and procedures ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದೆ. ಸ್ವಚ್ಛತೆಯೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಕಾಣುವಂತಹ ಪರಿಸರ. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರು, ಹಸಿರಿಗೆ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ. ಹೊಸ ಹೊಸ ಜನರ ಪರಿಚಯ, ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು!

ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ...ನಾಳೆ ಎಲ್ಲಿಗೋ..ಯಾರು ಹೇಳಿಯಾರು? ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿ, ನಾಳೆಗೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಎರವಲಾಗಿ ಪಡೆದು ಮುಂದುವರೆಯುವುದೇ ಬಾಳ ಪಯಣ!

ಏನಂತೀರ??

ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು!

2011-06-28T21:17:00.000-07:00

ಮಗನಾಗಿ ಬಂದೆ ನನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ!

ಸ್ನೇಹಿತನಾದೆ ನನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ!

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆಗೆ !

ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಮಜಲಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆ ಇರಲಿ ಹೀಗೆ!

ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಂದು ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಶುಭ ಹಾರೈಕೆ..... "ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನದಾಗಲಿ"

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ

ಅಮ್ಮ!

ವಿಪರ್ಯಾಸ !!

2011-05-26T05:33:00.000-07:00

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ಏನು ಬರಿಯಕ್ಕೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ... ಎಷ್ಟು ಬರೀಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ರು ಏನೋ ಒಂದ್ ತರಹದ ಅಡಚಣೆ! ಇವತ್ತು ಸುಮ್ನೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.. ಯಾವುದೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ದೆ.. Random thoughts ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ!

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಿಸಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತನೆ ಬಂತು! "ಸುಮ್ನೆ ಇದ್ರೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯೋದು ಸಮಸ್ಯೆ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಕಾಲವೇ ಸಿಕ್ಕೊಲ್ಲ"..ಏನು ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ವೇ? ದಿನಾ ನಲವತ್ತು ಕಿಮೀ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೆಲಸದ ಹೊರೆಯನ್ನ ಯೆತ್ತಿಳಿಸಿ, ಬರೋವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕಪ್ಪ ಅನ್ನಿಸಿರುತ್ತೆ! ಇನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಸಂಪರ್ಕ ಇಟ್ಕೋಬೇಕು ಅಂತಂದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೇ. ಎಷ್ಟೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿಕ್ಕಾಗದೆ (ಹೋಗಲೇಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಸಹ!) ಬೇಸರ ಪಟ್ಕೊಂಡ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ಸ್ನೇಹಿತರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಕರೆ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ (ಮೀಟಿಂಗು, ಟ್ರೈನಿಂಗು ಅಂತ )..ಆಮೇಲೆ ನಾನೇ ಕರೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಮರೆತು ಹೋಗುವ ಕಥೆ ಆಗುತ್ತೆ!

ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಹೃದಯರಿದ್ರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ..ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ 'ನೀನೋಬ್ಳೆ ನಾ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದು? ಯಾರಿಗಿಲ್ಲದ ಬಿಸಿ ನಿಂಗೆ ಇರೋದಾ' ಅಂತ ಕೇಳೋರೆ ಆಗಿಬಿಟ್ರೆ ಕಷ್ಟ ಆಲ್ವಾ? ಹಾಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅವರು ಕೇಳೋದು ಸರಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ನಂಗೆ ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತೆ? ಯಾಕೆ personal ಮತ್ತು professional ಜೀವನದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ತಪ್ಪುತ್ತಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ preferenceನಾ fix ಮಾಡೋವಲ್ಲಿ ತಪ್ತೀವ ಅಂತಾನು ಅನ್ಸುತ್ತೆ!

ಜನರಲ್ಲಿ ಬೆರೆಯಬೇಕು, ನನ್ನ ಸುಖ ದುಃಖ ಹಂಚ್ಕೋಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ನಂಗೂ ಇದೆ..ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲೊ ಏನೋ ಸರಿ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.. ಆ balance ಕಂಡು ಹಿಡ್ಕೋ ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ!

Wish me luck!!

ಪಂಚಮಿ!!!

2011-03-17T09:16:00.000-07:00

ತಂಗಿಯ ಮಗನ ಉಪನಯನಕ್ಕೆಂದು ಒಂದು ದಿನದ ಬಹಳ hectic trip ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮಂಗಳವಾರ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬುಧವಾರದ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ವಾಪಾಸ್! ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿಗೆ 'ಕಾರ್ಯದ ಮನೆಗೆ' ಹೋಗಿ ಆಯ್ತು. ತಿಂಡಿ ತಿಂದು, ready ಆಗೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಹೂರ್ತ ಬಂತು. ಜನಿವಾರದ ಎಳೆ ಸುದೀಪನ ಕೊರಳಿಗೆ ಬಿತ್ತು! ಸುಗ್ರಾಸ ಭೋಜನವೂ ಆಯ್ತು!

ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದು ಉಪನಯನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ!!ವಿಷಯ ಬೇರೆಯೇ ಇದೆ!

ಊಟ ಆದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕ ಸರಸ್ವತಿ ಚಿಕ್ಕಿ 'ಯೆಮ್ಮನಿಗೆ ಹೊಪನ್ರೆ' ಅಂತ ತುಂಬಾ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ಲು! ಸರಿ ..ಹೇಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಾನೇ ಅಂತ ನಾನು , ಅಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದಿಬ್ರು ನೆಂಟರು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದ್ವಿ. ನಾನಂತೂ ಹೋದವಳೇ ಹಾಸಿದ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಮೈಯ್ಯೂರಿ ಅಡ್ಡಾದೆ. (ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸರಿ ನಿದ್ದೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ!) ಹಾಗೆ ಒಂದು 'ಜೋಂಪು' ತೆಗೆದೆ. ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಇಬ್ರು ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿದ್ರು. ಹಳೆ ಸುದ್ದಿಯ ಕಂತೆ ತೆಗೆದು ಅದರ ನೆನಪನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ರು.

ಆದ್ರೆ ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟ ಸುದ್ದಿ ಇದಲ್ವೆ!!!

ಚಿಕ್ಕಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಪುಟ್ಟಿ..ಪಂಚಮಿ ಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋಣ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಪೋರಿ ಪಂಚಮಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡು ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ ಮರೆಸಿ ದೂರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದು .. ಬರಿ ಎರಡು ಕಂಗಳು ಕಂಡವಷ್ಟೇ!!

ನಾವೆಲ್ಲಾ settle ಆದ ಮೇಲೆ (ನಾನು ಉರಳಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ!!! ) ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕತೆ ಶುರು ಮಾಡಿತು ಕೂಸು! ಹವ್ಯಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ non stop ಮಾತು.

ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ತಂದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟಿತು..'ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು..ಇನ್ನೊಂದು ತಗಳಿ' ಅಂತ ಒತ್ತಾಯ ಬೇರೆ!!

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಚಿಕ್ಕು ಹಣ್ಣು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ತಂದು ' ಚಿ ..ಥೂ.. ಗಬ್ಬು..ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲೇ..ನಿಂಗೆ ಬ್ಯಾಡ..ಆನೆ ತಿಂತಿ' ಅಂತ ಸ್ವಾಹ ಮಾಡಿದ್ದು!!

'ನಿನ್ಗೊತ್ತಿದ್ದಾ? ಆನು ಊಟನ ಬಕ ಬಕ ಮಾಡ್ತಿ' ಅಂತ ನನಗೆ ತಾನು ಎಷ್ಟು fast ಅಂತ ಸೂಚಿಸಿದ್ದೆ ಗಮ್ಮತ್ತಿತ್ತು.
'ಬಾರೆ ನಿಂಗೆ ಹೂ ತೋರಿಸ್ತಿ' ಅಂತ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೊರಗೆಲ್ಲ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂತು.

ನೆಂಟರಿಗೆ ಹಾಸಿದ ಚಾಪೆ ಮಡಿಸಿ ಒಳಗೆ ರೂಂ ನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಬಂತು ಕೂಡ!

ಅಪ್ಪನ ಹೆಸರು 'ರೋಹಿತ' ಅಜ್ಜ 'ಮಂಜಣ್ಣ' ಅಮ್ಮಮ್ಮ 'ಚರಚತಿ' ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರು 'ಪುಚಪ' ಅಂತ ಅದರ ಮುದ್ದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು ಮರೆಯಲಸಾಧ್ಯ!

ಅವಳ ಅಜ್ಜ ದನದ ಹಾಲು ಕರೆಯಲು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹೋದರೆ 'ತಡಿಯ, ಆನು ಬತ್ತಿ ..ಹೋರಿ ಬುಡ್ಡ ಕರೀತಿ. ನಿಂಗೆ ಬೇಗ ಆಗ್ತು (ಹೋರಿ ಬುಡ್ಡ..male version !!!!)' ಅಂತೇಳಿ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದ್ದು ನೋಡುವಂತಿತ್ತು. ಹಾಕಿದ ತುಂಬು ಗೆಜ್ಜೆ ಅವಳು ಓಡಾಡಿದಾಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸದ್ದು ..ಓಹ್ಹಹ್ಹ್ಹ್..ವರ್ಣಿಸಲಸಾದ್ಯ!

'ಯೆಮ್ಮನೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬತ್ಯನೆ' ಅಂದ್ರೆ ..'ಅಡ್ಡಿಲ್ಲೆ..ನಿಮ್ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಆಮೇಲೆ ಯಕ್ಸಗಾನ ನೋಡನ' ಅಂತ ನನಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದಳು (ಬೆಂಗಳೂರು ಅಂದ್ರೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ತರ ಅಂತ ಅವಳ ಭಾವನೆ!)
ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಒಂದ್ ಕಡೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿದ ರೀತಿ ಸಕತ್ತಾಗಿತ್ತು.

ಮಗಳು ಬೇಕೆಂಬ ನನ್ನ ಈಡೇರದ ಆಸೆಯನ್ನ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿಸಿದ ಪಂಚಮಿ, ಅವಳೊಡನೆ ಕಳೆದ ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಅವಿಸ್ಮರನೀಯವಾಗಿಸಿದಳು!

ಅವಳ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪು, ಆ ಮುಗ್ಧತೆ ನೋಡಿ..ಎಂತವರಿಗೂ 'ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಡುವ' ಮನಸಾಗದೆ???

ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಂತೆ ಬಾಲ್ಯದ ಆ ಮುಗ್ಧತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯದೆ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಮಾಯವಾಗುವುದು ನೆನೆದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅನ್ನಿಸ್ತು!!

ನುಡಿಯುವುದು vs ಆಚರಿಸುವುದು!

2010-10-18T10:15:00.000-07:00

ರಾಮ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರ ಹತ್ತಿರ ಒಬ್ಬಳು ತಾಯಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನುವ ಚಟವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಕೇಳಿ ಕೊಂಡಳಂತೆ. ಅದಕ್ಕವರು.."ತಾಯಿ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ.. ಅವಾಗ ನೋಡೋಣ" ಅಂದರಂತೆ.

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಬಂದ ಅಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಮಗನಿಗೆ " ನೋಡಪ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ..ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು" ಎಂದರಂತೆ!

ಪರಮಹಂಸರು ಏನೋ ದೊಡ್ಡ ಉಪದೇಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಆ ತಾಯಿಗೆ ಒಂಥರಾ ನಿರಾಸೆ ಆಯಿತಂತೆ.. "ಸ್ವಾಮಿ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುವುದಿದ್ರೆ, ಅವತ್ತು ನಾವು ಬಂದಾಗಲೇ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ..ಮತ್ತೆ ಬರಲು ಯಾಕೆ ಹೇಳಿದ್ರಿ?" ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದಳಂತೆ. ಆಗ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ..

ನೀವು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನುವ ಚಟ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಬಿಡಲೆಂದೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ. ನಾನು ಆ ಚಟವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಬಿಡು ಎಂದು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಈಗ ನಾನು ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಬಿಡಲು ಹೇಳಿದೆ!!!

ಎಷ್ಟು ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾದ ನಡವಳಿಕೆ..ನುಡಿದಂತೆ ನಡಿ..ನಾವು ಹಾಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಇಂದಿನ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಊಸರವಲ್ಲಿಗಳೆ!!! ಹೇಳುವುದೊಂದು ... ಮಾಡುವುದು ಇನ್ನೊಂದು!! ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಮಾಡದಿದ್ರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸದೆ ಬಿಡುವವರಲ್ಲ.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ, ನೈಜವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಮುಖವಾಡವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತರೆ ಅದುವೇ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ????

ಸಂಬಂಧಗಳು!!

2010-10-06T09:46:00.000-07:00

ನಾನು ಒಬ್ಬ trainer ಆಗಿ ನನ್ನ ಸೆಶನ್ ನಲ್ಲಿ ಕೇಳ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಂದ್ರೆ.."ಸಂಬಂಧಗಳು ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ? ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಳಸಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ?" ಅನ್ನೋದು..

ಇವತ್ತು ನನಗೆ ಒಂಥರಾ ಅದರ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತು!! ನನ್ನ ಈ ಅನುಭವವನ್ನ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿ ಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂತ ಮನಸ್ಸಾಯ್ತು..

ಆಫೀಸ್ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹನಿ ಮಳೆಯಿತ್ತು..ಆಟೋ ಸಿಗುತ್ತಾ ಅಂತ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೆ.. ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡಿಯೋಣ ಅಂತ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೆ..ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ತಮ್ಮನ ಆಫೀಸ್ ಅಲ್ಲೇ ಕಂಡಿತು..ಅದೇನೋ.. ನನ್ನ ಕೈ ಅವನ ನಂಬರ್ ಅನ್ನ ತಿರುಗಿಸ್ತು!! ಅವನು ಅದಕ್ಕೆ respond ಮಾಡದಿದ್ದಾಗ ಅವನೆಲ್ಲೋ ಇಲ್ವೇನೋ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ನನ್ನ ಆಟೋ ಬೇಟೆಯನ್ನ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ..ಮನೆಯವರ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಅವನ ಕಾಲ್ ಬಂತು ..ಮತ್ತೆ ನಾನು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ.

"ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಪ್ಪ..ಆಟೋ ಸಿಕ್ತಾ ಇಲ್ಲ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಆಟೋ ಸಿಗೊಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಡ್ತೀಯ" ಅಂದೆ.

"ಇರಿ ಮೇಡಂ ಬರ್ತಿದೀನಿ" ಅಂದ ಅವನು..

ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವನ ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ..ಮಾತಾಡ್ತಾ..ನಮ್ಮವರು ಇರೋ ಜಾಗದವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟ!!

ಎಲ್ಲೊ ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಚಾಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ,ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದು, ಒಮ್ಮೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಮೀಟ್ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ಆಗಿದ್ದು ಬಿಟ್ರೆ ಅಂತ ಮಹಾ ಪರಿಚಯ ಏನು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ನಮಗೆ..ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ..ನಂಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಏನು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ..ಇದಕ್ಕೆ ಅನ್ತೀವೇನೋ..'ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೆಳೆಯೋದು' ಅಂತ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜನರು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಅದರ ಅರಿವನ್ನು ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೊಂದು ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತೆ..ಸಂಬಂಧಗಳು ಬರಿ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ.. ಆ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಹೊರಗೆ ಬೆಳೆಯುವ ಬಾಂಧವ್ಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತೆ..

ನೀವೇನಂತೀರಾ????

'WHAT IS THAT? '

2010-08-26T21:03:00.000-07:00

ಎರಡು ದಿನದ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ Facebook profile ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೀಡಿಯೊ ನೋಡಿದೆ.

ವಯಸ್ಸಾದ ತಂದೆ ಮಗನ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಂಚ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತಿರ್ತಾರೆ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಬಂದ ಸದ್ದನ್ನಾಲಿಸಿ, 'WHAT IS THAT? ' ಅಂತ ಮಗನಿಗೆ ಕೇಳ್ತಾರೆ. ಮಗ 'Its a sparrow' ಅಂತ ಉತ್ತರ ಕೊಡ್ತಾನೆ. ಒಂದ್ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತೆ 'WHAT IS THAT? ' ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾರೆ..ಮಗಂಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಿರಿಕಿರಿ ಆಗುತ್ತೆ.. ಆಗ್ಲೇ ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ..Its a sparrow' ಅಂತ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಆದ ನಂತರ ಅಪ್ಪನಿಂದ 'WHAT IS THAT? ' ಅನ್ನೋ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುತ್ತೆ; ಮಗಂಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದು 'ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಲ ಹೇಳ್ಬೇಕು?' ಅಂತ ಕೂಗಾಡ್ತ್ಹಾನೆ. ಆಗ ಆ ತಂದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಎದ್ದು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಡೈರಿ ತಗೊಂಡು ಬರ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೇಜ್ ತೆಗೆದು ಮಗಂಗೆ ಓದು ಅಂತಾರೆ..

."ಇವತ್ತು ನಾನು ನನ್ನ ೩ ವರ್ಷದ ಮಗನ ಜೊತೆಗೆ ಪಾರ್ಕ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ನೋಡಿ ಅವನು ೨೧ ಸಲ 'WHAT IS THAT? ' ಅಂತ ಕೇಳಿದ. ನಾನು ಅಷ್ಟೂ ಸಲಾನೂ 'Its a sparrow' ಅಂತ ಹೇಳ್ದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಸರ್ತಿ ನು ಅವನ್ನ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ. ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ವು!" ಹೀಗಂತ ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುತ್ತೆ!!!!

ಇದನ್ನ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಿಬಂದವು.

ನಾವು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ತಂದೆಯರನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ?
ಅವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ..ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಆಸ್ಥೆ, ಅಕ್ಕರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆಯೇ???
ನಾವು ಸಹ ಒಂದಿಲ್ಲ ಒಂದ್ ದಿನ ಮುದುಕರಾಗುತ್ತೆವೆಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗಿಲ್ಲವೇ??
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ನಮ್ಮ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಹಿ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಯಾಕೆ ಮನ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ?
ನಾವು ಮುದುಕರಾಗುವ ವರೆಗೂ ನಮಗೆ ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಕಷ್ಟಗಳು ಅರಿವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ??
ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಅನ್ನೋದು ಇಳಿದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆಯೇ?

ಅಥವಾ

ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿಯೇ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದೆವೆಯೇ?? ಅವರಿಗೆ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಅರಿವನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವೆಯೇ???

ಕಣ್ಣೀರು

2010-07-30T09:26:00.000-07:00

ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು; ಗಂಟಲುಬ್ಬಿ ಬಂದು , ಯಾರೋ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕುವ ಅನುಭವ.
ಹೀಗಿರಲು ಅವಳು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು; "ಇದೇನಿದು, ನಾನಿಷ್ಟನ್ನು ಸಹ ಸಹಿಸಲಾರೆನೆ? ಹೀಗೆ ಹೇಡಿಯಾದೆನೆ ??"

ಅದಕ್ಕವಳ ಮನ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಿದ್ದು ; "ಹುಚ್ಚಿ, ನೀನು ಮನುಷ್ಯಳೆಂದು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಿದೆ. ಸರಿಯಾಗೇ ಇದೆ" ಎಂದು!!

ಜೀವನದ ಸುಖದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಿಹಿನಗು ಮೂಡುತ್ತದೆಯೋ, ವ್ಯಥೆಯಾದಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಸಹಜ!!

ಶುಭಾಶಯಗಳು

2010-06-28T20:10:00.000-07:00

ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ದಿನಗಳು ಹರುಷದಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿ

ನೀನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಖುಶಿಯಿಂದಿರುವಂತಾಗಲಿ!

ಈ ದಿನವು ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರಲಿ!!

ನನ್ನೆಲ್ಲ ಶುಭ ಹಾರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ!!

-ಅಮ್ಮ

Taking my call!!

2010-06-16T01:02:00.000-07:00

ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರ ಹತ್ರ ನನ್ನ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು 'ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಒಳ್ಳೇದು' ಅಂತ ಕೇಳ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವ್ರು.."ಇದು ನಿನ್ನ ಜೀವನ..you take the call..."ಅಂದ್ರು.

ಇದು ನನ್ನನ್ನ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.

ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಸಮಸ್ಯೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ?... ನಾವು ಮೊದಲೇ ಯೋಚಿಸದಿದ್ದು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಹಾಗು ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ್ದಕ್ಕೆ !! ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ನಮಗೆ ಬೃಹತ್ ಆಗಿ ಕಾಣುತ್ತೆ!
ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬರಿ ನಮ್ಮದೇನ? ಇಲ್ಲ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಜೊತೆಗೂಡಿದವರೂ ಅದರ ಪಾಲುದಾರರ? ..ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಅನ್ನೋದು in isolation ಅಲ್ವಲ್ಲ..ನಾವು ಯಾವಾಗಲು ಯಾರದೋ ಜೊತೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ . ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ಬರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸರಿಯೇ? ಅದರಿಂದ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನೋವಾಗುವುದಾದರೆ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ ಸರಿ ಆಗುತ್ಯೇ?
ನನ್ನ ಜೀವನ.. ನಾನು ಅದನ್ನ ತಹಬಂದಿಗೆ ತರೋದು ನ್ಯಾಯನೆ..ಆದ್ರೆ ಅದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನ ಪರಿಹಾರ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಇರೋ ನಂಬಿಕೆನ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ? ಅದಕ್ಕೆ ನಂಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಆ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಕುತ್ತು ಬರೋಲ್ವಾ??
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ತಾವಾಗೆ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನ ತಗೊಳ್ತಿವಿ?..ಹಾಂ ..ಅದು ಯಾವ ತರಹದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅನ್ನೋದರ ಮೇಲು ಆಧರಿಸುತ್ತೆ ಅನ್ನಿ!

ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರಗಳೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ!!! ಆದರೂ ನನಗೆ ಖುಷಿ ಇದೆ ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ! ಹಾಗಾಗಿ taking my own call ಅನ್ನೋದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಮುಖ್ಯ ಅನ್ನಿಸೋಲ್ಲ!

ನಿಮಗೇನನ್ನಿಸುತ್ತೆ?

ತಂಗಿ

2010-04-05T20:03:00.000-07:00

ನಿನ್ನೆ ನನಗೊಂದು ತಂಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ಲು!!
"ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದೆ" ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲನ್ನ ತಟ್ಟಿದ್ಲು!! ಇವಳು ಯಾರು ಅಂತ ಅವಳ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ್ರೆ, 'ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಭಂಡಾರ' ಅನ್ನಿಸ್ತು! ಎಲ್ಲಿಯದೋ ಸಂಬಂಧ ಇರಬಹುದಾ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಾ, ಮಾತಾಡಿಸಿದ್ರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆನ್ದಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಸ್ತಾ 'ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕ ಅನ್ನಲೊ, ಫ್ರೆಂಡ್ ಅನ್ನಲೊ' ಅಂತ ಕೇಳ್ಬೇಕೇ?? ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಅವಳ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಲು ಜಾಣೆ!!
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ದೂರ (ವಯಸ್ಸಿಂದು, ಕಿ.ಮಿ ಗಳದ್ದು) ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ..ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದೆವು ಅನ್ನೋದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ!
ತುಂಬಾ ದಿನದ ಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಒಂದು ಅನುಭೂತಿ ನನಗಾಯಿತು! ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುವೇ ಇದೆ!!
ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿ ಉಕ್ಕುತ್ತಿರುವ ಬಾಲೆ..ಹೀಗೆ ನನಗು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿರು!!

ಆಧುನಿಕ ಶಬರಿ !

2010-01-07T09:55:00.000-08:00

ಇದು ನಾನು ಹಿಂದಿನ ಪೋಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು.

ಮೊನ್ನೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ " ನಿಂಗ ಸಾವಿತ್ರಕ್ಕನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕು" ಅಂತ ಹೇಳಿದ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಮಾತಿಗೊಸ್ಕರ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಸುಮಾರು ೮೦ ರ ವಯಸ್ಸಿನ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ವಿಧವೆ. ನಾನು ಅವರನ್ನ ನೋಡಿ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳೇ ಸಂದಿತ್ತು. ನಾವು ಯಾರು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು. ಅವರು ಅದು ಊಟದ ಹೊತ್ತಾದ್ದರಿಂದ ತಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದರು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತುಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ಸರಿಸಿ, ನಮಗೆ ಎರಡು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ, " ಕೂತ್ಕಳ್ರ ಇಲ್ಲಿ" ಅಂತ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದರು ಸಾವಿತ್ರಕ್ಕ.

ಅವರು ನಮಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದದ್ದೇ ನಮನ್ನ ದಂಗು ಬಡಿಸಿದರೆ,ಇನ್ನು ಅವರ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನ ಮೂಕರನ್ನಾಗಿಸಿದವು!! "ಎನ್ನ ನೋಡಕ್ಕೆ ಬೈನ್ದ್ರಲ್ಲೋ ಮಕ್ಳ..ಈಗ ಹಿರೇರು ಅಂದ್ರೆ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು? ನಿಂಗ ಬಂದಿದ್ದು ಬಾಳ ಖುಷಿಯಾತು. ದೇವರು ನಿಂಗ್ಳನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರ್ಲಿ. ಹಿಂಗೆ ದೊಡ್ಡೋರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರ್ಲಿ" ಅನ್ನೋದೇ ಆ ತಾಯಿ!

ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನ ಎರಡು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು " ಪುಟ್ಟಿ ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿರು " ಅಂತ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದ್ದು;

"ದೇವರ ಫೋಟೋದಿಂದ ಹೂವು ಬಿತ್ತು ಒಳ್ಳೆ ಶಕುನ ಆತು " ಅಂತ ತೋರಿಸಿದ್ದು;

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ದೇವರ ಪೀಠದ ಕೆಳಗೆ ಹುಡುಕಿ ಚಿಲ್ಲರೆಯನ್ನ ಎಣಿಸಿ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು;

"ಅಮ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮ ಇದ್ದು ಇಟ್ಗ" ಅಂತ ಒತ್ತರೆ ಮಾಡಿದ್ದು;

ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಣ್ಣೀರಿನೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದ್ದು;

ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮತ್ತೆ ನಮಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತ "ಹಿಂಗೆ ಬರ್ತಾ ಇರಿ,ಹಿರೇರನ್ನ ಮರೆಯಡಿ" ಅಂತ ತನ್ನ ಎದೆಯಾಳದ ತುಡಿತವನ್ನ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ತೋರಿಸಿದ್ದು.....

ಒಂದೇ, ಎರಡೆ, ....ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತು, ಕೃತಿ, ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಜನಾಂಗವು ಹಿಂದಿನ ಜನಾಂಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ೧೫ ನಿಮಿಷಗಳು ಸಾರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬರುವಾಗ ನನ್ನದೇ ಅಲ್ಲ.. ನನ್ನವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರಿತ್ತು!!

ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದದ್ದು !!!!

2010-01-06T00:36:00.000-08:00

೨೦೦೯ ರ ಕೊನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳು ..ನನಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಆದವು ...ಜರುಗಿದವು . ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇದು ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದದ್ದು!

ಎಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳಿಂದ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಓದುವ,ಬರೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ತಪ್ಪಿ ಹೋದ ಕಾರಣ, ನಾನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆನೆ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡದಾದ ಸಂಶಯದ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತಿತ್ತು!!

ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಶುರು ಮಾಡಿದ PG DIPLOMA in Training and Development ಕೋರ್ಸು ವಾಯಿದೆ ಮುಗಿದಿದ್ದರಿಂದ ಪುನಃ revalidation ಮಾಡಿಸಿದೆ...ಈ ಸಲ ಹೇಗಾದ್ರು ಮಾಡಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೀಲೇ ಬೇಕೆನ್ನೋ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ. ಓದಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ... ನಾನಿನ್ನು ಅದೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ mode ನಲ್ಲೇಇದ್ದೀನಿ ಅಂತ!! ಯಾಕೆಂದ್ರೆ, ಓದಕ್ಕೆ ಕೂತ ೧೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆಲ್ಲ ಜೋರು ನಿದ್ದೆ ಎಳಕೊಂಡು ಬರ್ತಿತ್ತು! 'ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲಗಿ ಎದ್ದು ಓದ್ತೀನಿ' ಅಂತ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದರೆ (ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಚಳಿಯು ಅದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುಕೊಡ್ತಿತ್ತು !!) ಮತ್ತೆ ಕಣ್ತೆರೆದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಒಂದ್ ಗಂಟೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿರ್ತಿತ್ತು!!!! ಅಂತೂ ಇಂತೂ ವಿಷಯಗಳ 'ಒಂದ್ ರೌಂಡು ಓದು' ಮುಗಿಸಿದೆ...ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ!!!. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಒಬ್ರು 'mind mapping' ಹಾಕಿಕೊಳ್ರಿ,ಸುಲಭ ಆಗುತ್ತೆ ನೆನಪಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳೋಕೆ " ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ ಅದನ್ನೂ ಮಾಡಿದೆ!

ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದಿನ ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಲ್ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ..ಎಲ್ಲರೂ ಅಪರಿಚಿತರು..ಒಂದ್ ನಗು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ!! ಪೇಪರ್ ಕೈಗೆ ಬಂತು..ಒಂದ್ಸಲ mind blank ಆಗೋಯ್ತು!! ಏನು ನೆನಪಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ!! mind mapping ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮುಖ ಮರೆಸಿ ಓಡಿಹೋಗಿತ್ತು! ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಒಂದ್ ನಿಮಿಷ ಹಾಗೆ ಕೂತೆ! ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದೆ. ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತೋ ಒಂಥರಾ 'flow' ಬಂದುಬಿಡ್ತು ..ಹಾಗೇನೆ 'ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ' ಅನ್ನೋ ಧೈರ್ಯನು!

ದಿನದಲ್ಲಿ 6ಗಂಟೆ (ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೩ ಗಂಟೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೩ ಗಂಟೆ ) ಬರೆಯೋ ಹಾಗೆ ಆದನಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಹೆಮ್ಮೆ ಸಹ ಸಿಕ್ತು!! 4 papers ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕೈಯ್ಯಿ ಯೆತ್ತೊಕೆ ಕಷ್ಟ ಆಗಿದ್ದು ಮರೆಯೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ!

ನಂಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗಿದ್ದು ಕೆಲವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.." ನಿಂಗ್ಯಾಕೆ ಈಗ ಪರೀಕ್ಷೆ ಕಟ್ಟೋ ಹುಚ್ಚು ಬಂತು?" "ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಇದೇನು ಅಂತ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ?" " ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ನಂಗೆ ಏಕ್‌ದಂ ಮುದ್ಕಿ ಆಗೋದೇ ಆನಿಸ್ತು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ!!) ನಿಂಗ್ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು?"

ನೀವೇ ಹೇಳಿ ... "ಕಲಿಯಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಡ್ಡಿ ಇದೆಯಾ???"

ದೀಪಾವಳಿ

2009-10-16T00:50:00.000-07:00

ದೀಪಾವಳಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದೆ;

ಹರುಷವನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಹೊತ್ತು ತಂದಿದೆ!!

ಬೆಳಗೋಣ ದೀಪ; ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮನದೊಳಗೆ!

ಬೆಳಕಾಗಲಿ ಜಗದ ಎಲ್ಲೆಡೆಗೆ!!

ಮನುಜರ ನಡುವಿನ ಕಂದಕ ಮುಚ್ಚಲಿ;

ಮನೆ ಮನದಲಿ ಸಂತಸ ಹೆಚ್ಚಲಿ!!

ಹೊಸ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣದ ಕಾಯುವಿಕೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲೆಂಬ ಆಶಯದೊಡನೆ;

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಹಬ್ಬ ಶುಭ ತರಲೆಂಬ ಹಾರೈಕೆಯೊಡನೆ

ನಿಮ್ಮ ಸುಮನ :)

ಸಂತೋಷ vs ದುಃಖ = ಅಳು vs ನಗು

2009-09-21T07:05:00.000-07:00

ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಮಗ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗಿನ (ಅವನಿನ್ನೂ ಮಾತು ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವಾಗಿನ ಮಾತು ಇದು) ಆಡಿಯೋ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ.

"ಜಾನೀ..ಜಾನೀ ಎಚ್ ಪಪ್ಪ,ಈಟಿನ್ ಚುಗರ್ ನೋ ಪಪ್ಪ, ವೋಪೆನ್ ಯುರ್ ಮೌತ್ ...ಹಹಹಾ" ನರ್ಸರೀ ರೈಮ್ಸ್;

ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ 'ಎನ್ ಟೀ ಪೀ ಚಿ' ಹೇಳಿದ್ದು; "ಚಂಕೇಟ್ ಇಶ್ ಆ ಗುಡ್ ಬಾಯ್!!" ಅಂತ ಕೂಗಿದ್ದು; ಎಲ್ಲ ಕೇಳ್ತಾ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದಿತ್ತು. ಆಗಿನ ಆ ಮುದ್ದು, ಪುಟ್ಟ ಮಗ ನನ್ನ ಮುಂದೇನೆ ಇದಾನೆ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ!

ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಮಾತು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ನಾವು ಹಿಂದಿನದ್ದನ್ನುನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಎರಡು ತರಹದ ಸಂವೇದನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಂತೆ.

ಒಂದು- ಅದು ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣವಾದರೆ,ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತಂತೆ (ಅಂದ್ರೆ ನಾವು ಅಳುತ್ತೀವಂತೆ)
ಎರಡು- ಅದು ನೋವಿನ, ಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣವಾದರೆ, ನಗು ಬರುತ್ತಂತೆ (ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ವಾ, ಇದಕ್ಕೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಒದ್ದಾಡಿದ್ದೆ ಅಂತ ನಮಗೆ ನಗು ಬರುತ್ತಂತೆ!)

ಮೊನ್ನೆಯ ನನ್ನ ಅನುಭವ ಈ ಮೇಲಿನ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಮಾನವನ ಸ್ವಭಾವವೂ ಎಷ್ಟು ವೈಪರ್ಯಾಸದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವಾ ???

ಗಾದೆ ಮಾತು!

2009-08-05T00:09:00.000-07:00

'ಮಾತು ಆಡಿದರೆ ಹೋಯಿತು, ಮುತ್ತು ಒಡೆದರೆ ಹೋಯಿತು' ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಾಸಃ ಸತ್ಯ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಮಾತು ಹೊರ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆದು, ಯೋಚಿಸಿ, ಮಾತಾಡಿದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಅನಾಹುತಗಳನ್ನ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು, ಸಂಬಂಧಗಳು 'ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ವೆ'. ಬದುಕುವಂತಹ ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕತೆ ಬರುತ್ತೆ. ಅದೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದನ್ನ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ ನಾವು ಮುಂದೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಉಂಟಾಗುತ್ತೆ!

'ತಾಳಿದವನು ಬಾಳಿಯಾನು' ಅನ್ನೋ ಗಾದೆಮಾತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಯಾವ ಕೃತಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಜರುಗಲಿದೆಯೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ಷಣದಷ್ಟು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಆ ಗಳಿಗೆಗೆ ಸರಿಯೇ ಎಂಬ ಔಚಿತ್ಯ ನಮಗೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ಪ್ರಾಣಿ ಸಹಜ ಗುಣವಾದ 'ಆಕ್ಶನ್' ಗಿಂತ ಮಾನವರಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ 'ರಿಯಾಕ್ಶನ್' (ಯೋಚಿಸಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸುವುದು) ಎಲ್ಲ ಕೋನಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ!!

ನೀವೇನಂತೀರಿ???

ತರ್ಜುಮೆ

2009-08-03T20:44:00.000-07:00

ಈ ತರ್ಜುಮೆ ಅನ್ನೋದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಅನ್ನೋದು ಅದನ್ನ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗೋದು.

ಉಧಾಹರಣೆಗೆ ಈ ಬ್ಲೋಗ್ ನಲ್ಲಿ FOLLOWERS ಅಂತ ಬರುತ್ತಲ್ಲ, ಅದನ್ನ ಏನಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ? 'ಹಿಂಬಾಲಕರು' ಅಂದ್ರೆ??? ನಂಗೇನೋ ಅದನ್ನ 'ಜೊತೆಗೂಡಿದವರು' ಅಂದ್ರೆ ಸರಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ನೀವೇನಂತೀರಾ?

ಶುಭಾಶಯ!!

2009-06-29T02:15:00.000-07:00

ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದರೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನೀನು ಮಗುವಂತೆ;
ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವೂ ಅವಳಿಗೆ ಮೊದಲಿನದಂತೆ!!

ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳೂ ಕೈಗೂಡಲೆಂದು
ನೀನೆತ್ತರಕೆ ಏರುತಿರಲೆಂದು
ಸಂತೋಷದ ಹೊನಲಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರಲೆಂದು
ನೀನು ಒಳ್ಳೇ 'ಮಾನವ'ನಾಗಲಿ ಎಂದು

ನಿನ್ನ ಈ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಂದು ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಹಾರೈಕೆ!!!

ಸ್ನೇಹ :)

2009-06-25T00:41:00.000-07:00

ನಿನ್ನೆ ಆಶಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ಲು..ಅವಳ ಯಜಮಾನ್ರು ಮತ್ತು ಮಗನ ಜೊತೆಗೆ. ಆಶಾ ನಂಗೆ ಸುಮಾರು 14 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತೆ. ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೋಡೆದ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಡೆಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಈಗ ಒಂದ್ ತರ ಫಲಭರಿತವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಬಹುದು. ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಅವಳು "ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದೀನಿ, ನಿಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ ಬರ್ತೀನಿ" ಅಂದಾಗ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ....

ನಿನ್ನೆ ಅವಳನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ 'ನಾವು ಯಾವತ್ತೂ ದೂರ ಆಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬ' ಭಾವನೆ ನನಗೆ (ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ರು ನೋಡದೇ 6 ವರ್ಷ ಆಗಿತ್ತು!!). ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗಂತು ಮಾತಾಡಿದಸ್ತೂ ಕಡಿಮೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಕ್ಚಿಗೆ ಮಾತಾದಿದ್ದು ಅವಳೇ!!!

ಸ್ನೇಹ ಅನ್ನೋದು ಎಷ್ಟು ಆಹ್ಲಾದಕರ ಅಲ್ವಾ? ಯಾವಾಗ್ಲೂ 'ಜೊತೆಗಿರುವ' ಅನುಭವ. ದೂರವನ್ನು ಮರೆಸುವ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅದ್ಭುತ ಪಯಣ. ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆತನ ಅನ್ನೋದು ಇದ್ರೆ, ನಾವು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಒಂಟಿ ಆಗೋಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಮನೆಯವರ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ 'ಸ್ನೇಹಿತ'ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗಿದೆ......

"ಸೋಲಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲುವ,ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ

ನಗಲು ನಗೆಯ ಚೆಲ್ಲುವ, ಆತನೇ ಸ್ನೇಹಿತ

ಬಾಳು ಶೂನ್ಯವಾಗಲು, ಜಗವೇ ಜರಿದು ನೂಕಲು

ಬಾಳಿನೊಳಗೆ ನೇರ ಬರುವನಾತನೆ ಸ್ನೇಹಿತ"

ನಮ್ಮ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ / ಒಬ್ಬಳು ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಸಾಕು..........

ಏನಂತೀರಾ???

ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ!!

2009-06-24T01:02:00.000-07:00

ಯಾವತ್ನಿಂದಾನೋ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೀಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇವತ್ತು ಮುಹೂರ್ತ ಬಂದಿದೆ!! ನನ್ನ ಎಲ್ಲ 'ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ' (ಮುಖ್ಯವಾಗಿ 'ಉ..' ಗೆ....for technical support!!) ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ.

ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬರಿಯಬಲ್ಲೆ ಅನ್ನೋದು ಇನ್ನು ನೋಡ್ಬೇಕಷ್ಟೆ!!!

ಕಾದು ನೋಡಿ!